Şenlik ve oynaşma bitmiş, geç saat olmuş, fazlaca içen konukların masayı dağıttığı, birbirlerine bilinçsizce saldırdığı, beş dakika geçmeden öpüşüp barıştığı, sonra yine kavgalar ettiği, ekonomik ederlerin fütursuzca havada savrulduğu, rekabet ahlakının gitgide kaybolduğu basit bir kaçamak eğlence gecesine dönmüştü memleketi umumiyye. Ahmet Hakan bu zamanlarda henüz bunları anlamak için kendisi bu toplumsal savaşımların dışarısından bakabilecek, yorumlayabilecek kadar olgunluğa erişmiş sayılmazdı.